пошналамоқ

фл. 1. Пошна қўймоқ, пошна қоқмоқ.

Этикни пошналамоқ.

2. Пошна билан ниқтамоқ, босмоқ, тепмоқ.

Аваз отини ўйнатди., Пошналаб чўлда жўнатди. Зулфизар билан Авазхон

[Малай] уни [отини] қамчилаб, пошналаб қистаб суриб, бир зумда кўздан ғойиб бўлган. — С. Айний, Эсдаликлар