пошналамоқ

фл. 1. Пошна қўймоқ, пошна қоқмоқ.

Этикни пошналамоқ.

2. Пошна билан ниқтамоқ, босмоқ, тепмоқ.

Аваз отини ўйнатди., Пошналаб чўлда жўнатди. Зулфизар билан Авазхон

[Малай] уни [отини] қамчилаб, пошналаб қистаб суриб, бир зумда кўздан ғойиб бўлган. — С. Айний, Эсдаликлар

в 1. tap metal tips (on shoes), calk tap (shoes)

2. put (set) spurs to (horse)

1. ók-she qaǵıw

2. ókshe menen tebiw