posbon

ot 1. kt. Biror kimsa yoki narsaning xavfsizligini, daxlsizligini taʼminlash uchun postda turgan kishi; qoʻriqchi, soqchi, qorovul.

Biri koʻk-da shunqor Biri chegarada yurt posboni. — S. Abdulla

Shoir, tevaragi Shirim qorovul boshlik, maxsus posbonlar qoʻriqlagan hashamatli ipak chodirga kirdi. — Oybek, Navoiy

Naqshinkor darvozaning ikki yonida ikki qurolli posbon shamdek qotib turardi. — M. Osim, Karvon yoʻllarida

2. koʻchma Muhofaza, himoya qiluvchi; saqlovchi, homiy.

Salomatlik posbonlari (shifokorlar).

Shirin soʻz, shirin muomala, shirin turmush — salomatlikning posboni boʻlib xizmat qiladi. — Gazetadan

Malohat — hayo yonida posbon. — Gazetadan