пўнғилламоқ
poʻngʻillamoqпўнғилламоқ
фл. Норози кайфиятда димоғ билан секин ва ноаниқ сўзламоқ, ғўнғилламоқ, пинғилламоқ
қора Аҳмад бир нима деб пўнғиллади-да, ҳовлининг четидан юриб, бир уйча олдида тўхтади. — Ойбек, Танланган асарлар
Шу лаҳза Шукур Каримович ғўдайиб турган Салимхон Обидийга хўмрайди, Домла, расво қилдингиз! деб пўнғиллади. — Мирмуҳсин, Умид