пўнғилламоқ

фл. Норози кайфиятда димоғ билан секин ва ноаниқ сўзламоқ, ғўнғилламоқ, пинғилламоқ

қора Аҳмад бир нима деб пўнғиллади-да, ҳовлининг четидан юриб, бир уйча олдида тўхтади. — Ойбек, Танланган асарлар

Шу лаҳза Шукур Каримович ғўдайиб турган Салимхон Обидийга хўмрайди, Домла, расво қилдингиз! деб пўнғиллади. — Мирмуҳсин, Умид

в mutter, mumble, grumble (at)

tońqıldaw, gúbirleniw (narazı bolǵanda)