poklamoq

fl. kt. Pok, toza qilmoq, tozalamoq.

Munisxon oʻz ustidan ogʻir bir yuk tushganday yayrab ketdi-da, shu ondayoq bu gunohning butun gʻuboridan koʻnglini poklashga shoshildi. — A. Qahhor, Sarob

Faqat mehnat odamni har qusurdan poklaydi, mehnat. — M. Boboyev, Goʻzallik istab

U suvpurkagichni aylantirib, vannaxonaning hamma yogʻini orasta yuvib, poklab chiqdi. — E. Aʼzam, Kechikayotgan odam