pokdil

sft. Koʻnglida kiri yoʻq, vijdonli, dili pok, sofdil va samimiy.

Pokdil kishilar.

— Meʼmor salomatlar, — dedi meshkobchi kulolga jilmayib, — siz mendan koʻp narsalarni soʻrayapsiz, kulol. Endi hech narsa soʻramang, bilmayman! Sizni pokdil odam deb bilaman xayr, men ketdim. — Mirmuhsin, Meʼmor