пок

сфт. рвш. с.т. Бутунлай, батамом, паққос.

— Яхши ҳам чол шаҳарга ўрганмаган итни, адашиб кетишидан қўрқиб, эшакнинг қанжиғасига боғлаб олган экан, бўлмаса, пок титиғимни чиқарар экан, — деди Шум бола. — Ғ. Ғулом, Шум бола

Шу эримга кал новвойнинг қизи ҳазиллашиб, тегаман деса, пок бўғиб ўлдириб қўяй деган эканман. — Ҳамза, Танланган асарлар