пизилламоқ

фл. Жуда тез юрмоқ, елдай югурмоқ; зипилламоқ, зинғилламоқ.

Дарвозасидан қарасам, пешонасига шоҳи белбоғини танғиб олиб, ҳовлида яктакчан пизиллаб юрибди. — И. Раҳим, Ҳилола

Ўн қадамча наридан чиябўри кўзларини ёндириб, жар томонга пизиллаб ўтди. — Ҳ. Назир, Ўтлар туташганда