piypalamoq

fl. 1. Bosib-yanchib yoki urib-turtib ezgʻilamoq, ezmoq.

Mard boʻlsang, toʻgʻrini emas, oʻgʻrini piypala. — Maqol

Agar Valiyev yomonlikka olsa, uni birpasdayoq piypalab tashlaydi. — E. Usmonov, Yolqin

Keyin birovlar konservani piypalab ketdi, birovlar uyda tartib oʻrnatishga unnadi. — A. Muxtor, Tugʻilish

2. ayn. Paypaslamoq 1.