пиёда

от 1. Уловсиз, ўз оёғи билан; яёв.

Одамлар нимагадир трамвай-троллейбусга ўтирмай, тўда-тўда бўлиб, пиёда кетишяпти. — Ў. Ҳошимов, Қалбинга қулоқ сол

Ҳожи ота карвонбоши билан кўришиб, Рўзиохунбой боғининг ниҳоясигача отнинг чилвиридан ушлаб, пиёда юрди. — Ёшлик

2. сфт. От-уловга эга бўлмаган, яёв юрадиган.

Самолётлардан сўнг танклар ҳужумга кирди. Унинг орқасидан пиёда роталар қўзғалди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Шу чоқ қишлоқнинг кун ботиш томонидан баланд ура овози эшитилди ва қишлоққа мўр-малахдай ёпирилиб келаётган пиёда аскарлар кўринди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

3. от ҳарб. (асосан кўпл. шаклида) Яёв жанг қилиш учун белгиланган қўшин тури.

Отлиқлар кетидан пиёдалар ҳам югуриб кетишди. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк

Гулдурос билан келаётган танклар орқасидан пиёдалар югурди. — Ойбек, Қуёш қораймас

4. От Шахмат ўйинида: энг кучсиз дона.

Ўйин билмасанг, пиёдани сур. — Мақол

[Мухторжон] Саидийга энди жавоб бераман деб турганда, Мирза Муҳиддин бир пиёда суриш билан унинг илгариги ҳолатда қолдирди. — А. Қаҳҳор, Сароб

Тротуар — пиёдалар юрадиган ёʻлка.