piyoda

ot 1. Ulovsiz, oʻz oyogʻi bilan; yayov.

Odamlar nimagadir tramvay-trolleybusga oʻtirmay, toʻda-toʻda boʻlib, piyoda ketishyapti. — Oʻ. Hoshimov, Qalbinga quloq sol

Hoji ota karvonboshi bilan koʻrishib, Roʻzioxunboy bogʻining nihoyasigacha otning chilviridan ushlab, piyoda yurdi. — Yoshlik

2. sft. Ot-ulovga ega boʻlmagan, yayov yuradigan.

Samolyotlardan soʻng tanklar hujumga kirdi. Uning orqasidan piyoda rotalar qoʻzgʻaldi. — I. Rahim, Chin muhabbat

Shu choq qishloqning kun botish tomonidan baland ura ovozi eshitildi va qishloqqa moʻr-malaxday yopirilib kelayotgan piyoda askarlar koʻrindi. — A. Qahhor, Oltin yulduz

3. ot harb. (asosan koʻpl. shaklida) Yayov jang qilish uchun belgilangan qoʻshin turi.

Otliqlar ketidan piyodalar ham yugurib ketishdi. — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik

Gulduros bilan kelayotgan tanklar orqasidan piyodalar yugurdi. — Oybek, Quyosh qoraymas

4. Ot Shaxmat oʻyinida: eng kuchsiz dona.

Oʻyin bilmasang, piyodani sur. — Maqol

[Muxtorjon] Saidiyga endi javob beraman deb turganda, Mirza Muhiddin bir piyoda surish bilan uning ilgarigi holatda qoldirdi. — A. Qahhor, Sarob

Trotuar — piyodalar yuradigan yoʻlka.