пихилламоқ

фл. 1. Ҳурпайиб томоқ қириб, пих деган товуш чиқармоқ (мушук ҳақида).

Мушук итга қараб пихиллади.

2. Томоғидан бўғиқ товуш чиқариб, хириллаб нафас олмоқ; пихиллаган овоз чиқармоқ, хирилламоқ.

Қизнинг ич-ичидан қуюндай хуруж қилиб келган аччиқ фарёд бўғзида пихиллаб тинди — А. Мухтор, Кумуш тола

Юмалоқ оқсоқол ёқасини ушлаб, бош чайқатди, ҳам одамларга кўз оқини ўйнатиб, пихиллади. — Ойбек, Навоий

Қассоб пихиллаб кулганича, менинг қўлимдан пулни олиб, зўрлаб, кўкрак чўнтагимга солиб қўйди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа