пишиқ-пухта
pishiq-puxtaпишиқ-пухта
сфт. 1. айн. Пишиқ-пишиқ.
Пишиқ-пухта гапирмоқ.
2. айн. Пишиқ 3, 6-10.
Пишиқ-пухта этик.
Мулла Муҳсин Хатиб домла каби пишиқ-пухта, яъни замона ишларига тушунадиган киши эмас. — А. Қодирий, Обид кетмон
Улар ишга пишиқ-пухта эдилар; икки савдо ходимининг тили бир бўлса, кўп иш қилса бўларкан. — Ш. Холмирзаев, Бодом қишда гуллади
Ҳабиба Қудратга, пишиқ-пухта, икки юз сўмдан ошиқ маош оларкан, деб дарров унаганди. — К. Кенжа, Тоғ ёʻлида бир оқшом
ПИШИҚ-ПУХТА
pısıq-puqta