пирпирамоқ

фл. 1. Кўз илғамас даражада тез-тез ҳаракатланиб, силкиниб, елпиниб турмоқ, ҳилпирамоқ.

Ойнинг дастлабки шуъласи тўғоннинг тепасида пирпираб турган байроққа тушди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Уларнинг тепаларида кўк ва қизил рангдаги ҳисобсиз қоғоз гуллар, оёқларидан илинган қушчаларга ўхшаб, пирпираб турадилар. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Титрашга ўхшаш ҳаракат қилмоқ, учмоқ (мушак, қош, кўз кабилар ҳақида).

Барно эса биринчи тўртликдан кейинроқ бурун катаклари пирпираб, ерга қараб қолган. — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса

Қизнинг узун, қора киприклари пирпиради. — Э. Самандар, Дарёсини ёʻқотган қирғоқ

— Нима дейсан? — Алимардон кескин бурилиб қаради-ю, хотинининг лаблари пирпирай бошлаганидан, қўпол гапириб юборганини сезди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол