пиқирламоқ
piqirlamoqпиқирламоқ
фл. Кулги ёки йиғидан ўзини тута олмай қолганда, қисқа, паст товуш чиқармоқ, пиқир этмоқ.
Мастура пиқирлаб кулиб юборди, яна кулди, ёш боладай ўзини тутолмай қиқирлар эди. — А. Қаҳҳор, Минг бир жон
ПИҚИРЛАМОҚ
Қаранг: пиқилламоқ