пинж
pinjпинж
от 1. Кимса ёки нарсага энг яқин бўлган жой, кимса ёки нарсанинг ёни, биқини; бағри.
Қор босган дарахтлар худди бир-бирларининг пинжига суқилиб олгандай эди. — Ў. Усмонов, Сирли соҳил
Аввалига Мулла Тошпўлат узоқдан, бозорда дарвоза пинжида ёймачилар қаторида пўстак устида ўтирган кимсага кўзи тушди. — О. Мухтор, Аёллар мамлакати ва салтанати.
2. кўчма Паноҳ, ҳимоя.
- Пинжига кирмоқ (ёки суқилмоқ, тиқилмоқ) 1. Ёнидан жой олмоқ, бағрига кирмоқ. Бой қўрбошининг пинжига кириб, уни туртар эди. — А. Қаҳҳор, Кўр кўзнинг очилишиПўстин устида ёнма-ён ўтирган Ойсулув Сувонжоннинг пинжига суқилди. — С. Анорбоев, ОқсойНегадир қизча, ҳадиксираган янглиғ, секин аёлнинг пинжига тиқилди. — Н. Қиличев, ЧиғириқҲамдам катталар ва ўқитувчиларнинг пинжига кириб оладиган бўлиб қолди. — Ҳ. Аҳмар, Ким ҳақ?
- Пинжига олмоқ 1. Ёнига, бағрига олмоқ. Палтосини елкасига солди-да, қизни ҳам пинжига олди. — А. Мухтор, ТуғилишАкам бизни пинжига олиб ардоқлади.
- Пинжидан чиқмоқ Бағридан чиқмоқ. Ипларнинг бетоқат вовуллашидан ўзимизга келдик. Пинжимдан чиқди-да, у битта-битта қадам ташлаб, нари кетди. — Ёшлик
ПИНЖ
1. qushaq, bawır, búyir
2. авıс. pana, baspana, qorgaw
пинж
- ~ига кирмоқ sich anschmiegen