пинҳон

сфт. 1. Кишининг назаридан яширинган, кўзга кўринмайдиган; яширин.

Минг тасаннога лойиқ ўсимликларнинг ажойиб хислатларидан бири — инсонга ер остида ўзини пинҳон тутган конлардан хабар қила билишидир. — Газетадан

2. Кишилардан махфий тутилган, сир сақланган; махфий.

Сири пинҳон. Дарди пинҳон. Пинҳон бўлмоқ. Пинҳон тутмоқ.

Неча йилдирки, Феруз Авазга пинҳон меҳр қўйган эди. Буни худодан яширмайди, аммо бандасига билдирмайди. — С. Сиёев, Аваз

Дастлаб туйғуларини ҳаммадан пинҳон тутиб юрди. — Ёшлик

ахир, унинг пинҳон армонларини Нуриллахонгина эмас, Саид Олимхон ҳам яхши биларди. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк