пинғилламоқ

фл. Димоғи билан секин овоз чиқариб гапирмоқ; пўнғилламоқ, тўнғилламоқ.

Содиқ амин., нариёққа қараб пинғиллади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

У димоғида гапирар эди. Унинг овози пинғиллаб эшитилгани учун, Бегимхон пиқиллаб кулди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат