пилдирамоқ

фл. 1. Кўз илғамас даражада тез айланмоқ, ҳаракат қилмоқ.

Мотор гулдураб, ғилдирак пилдираб, сехда яна иш бошланди. — А. Қаҳҳор, Қаноциз читтак

Сой оқимига қарши бир қарич, бир ярим қарич катталикдаги балиқлар пилдираб сузишарди. — С. Аҳмад, Жимжитлик

2. Майда қадам билан тез, шошиб-пишиб юрмоқ (кўпинча болаларга нисбатан).

Тўланбой ёʻқ демай, пилдираб кетаверарди. — С. Аҳмад, Уфқ

Эрта тонгда бирин-кетин катталар ишга, кичкинтойлар пилдираб, боғча ва мактабларга ёʻл олишади. — Ёшлик

Карим энтикканича, қўрқа-писа дадам кетидан пилдираб кетди. — Ҳ. Назир, Бир туп ғўза