пичир-пичир

с. такр.

Ўтириб, китобни тиззасига қўйди ва пичир-пичир дуо ўқиб, юзини сийпади. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Ўзаро хуфия гап; шивир-шивир.

Орқасидан пичир-пичир қилиб қолишди. — Т. Ашуров, Оқ от

Нодира хола ҳанг-манг бўлиб қолди. Унинг қулоғи остида домланинг ғўнғир-ғўнғир, пичир-пичири эшитилгандай бўлди. — Муштум

sıbırsıbır