печан

от Ишни, гапни ўринлатадиган; уста, чечан.

Ишга печан.

Мулла Аъзам ҳамма каллар сингари гапга печан, қочириқ гапларни гапириб пешқадамларни ҳам кулдирар эди. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари