пайқамоқ

фл. 1. Сезмоқ, ҳис қилмоқ, билмоқ.

Йигит ҳеч нима сезмади. Кўзларини очган вақтда, тупроққа кўмилиб ётганини пайқади. — Ойбек, Қуёш қораймас

Шўрхок сув билчиллаб ётган тўқай ичидан югуриб борарканман, чап оёғим ерга муздай тега-ётганини пайқадим. — Ў. Ҳошимов, Икки эшик ораси

2. Маъносини англамоқ, уқмоқ, тушунмоқ; сезмоқ.

Мудир унинг ишга уринмай тик турганидан, нимадир демоқчи бўлаётганини пайқаб, секин сўради. — Саодат

Умиднинг расмият учун гапирган гаплари унга ёқмади, унинг ўзгариб қолганини, юрагида қандайдир гумон-у шубҳалар борлигини пайқади. — Мирмуҳсин, Умид

Темур Малик муншийнинг мақсадини-ю юрагидаги аламини пайқади. — Мирмуҳсин, Темур Малик