пайҳонламоқ

фл. 1. Босиб-янчиб оёғости қилмоқ, топтамоқ, эзиб, босиб ташламоқ.

Қўйлар анчагина жойнинг пахтасини пайҳонлаган экан. — Ғ. Ғулом, Шум бола

Ноиб келган ёʻли билан, ғўзаларни пайҳонлаганча, от солиб кетди. — С. Сиёев, Ёруғлик

2. кўчма Яраламоқ, топтамоқ, эзмоқ.

У [дўл] пахтазорнигина эмас, балки дарахт панасига ўзларини олган деҳқонлар ва Боймуроднинг юрагини қаттиқроқ пайҳонлади. — Ш. Ғуломов, Қалб ундайди