пахмоқ
paxmoqпахмоқ И
фл. 1. Тартибсиз ўсиб кетган, ўсиқ, ҳурпайган.
Пахмоқ соч.
Чўпон ота пахмоқ соқолларини силаб, бағрини офтобга тоблаб, тоғ бағрига ёнбошлади. — Ойдин, Ширинга мактуб
Пахмоқ соқол ўтирган ерида саломга алик олди. — Т. Малик, Шайтанат
2. Шох-шаббаси тартибсиз ўсиб тарвақайлаган сада шаклидаги.
Сидиқжон катта ёʻлдан анча четда, каттакон пахмоқ бир дарахт остида милтиллаб турган чироққа томон бурилди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
3. Юнги ёки соч-соқоли ўсиқ, бароқ.
Жунлари ўсиқ пахмоқ қўйлар бўйинларини чўзганча сув тўлатилган охурларга интилади. — С. Анорбоев, Ҳаракатда баракат
Тупроққа қоришиб ётган катта, пахмоқ кучук занжирини шалдиратиб, ўрнидан турди. — Ойбек, Танланган асарлар
пахмоқ ИИ
фл. Бир томони тукли, майин ва қалин ип газлама; бумазей.
Пахмоқ кўйлак.