patirlamoq

fl. 1. Patir-patir ovoz chiqarmoq, patillamoq.

Oʻrmon shitirlab qoldi, Barglar patirlab qoldi. — H. Olimjon

Terak shoxlaridagi kaptarlar uni tanibmi, patirlab, osmon-u falakka koʻtarildi. — A. Koʻchimov, Halqa

2. Tez va ketma-ket paydo boʻlmoq.

Tiniq koʻk yuzida yulduzlar patirlay boshladi.