pastkash

sft. 1. Arzimagan narsaning ham yuziga boradigan, arzimas narsalarga ham oʻzini uradigan, nazari past.

Bizdan soʻng yana uchta-toʻrtta doʻkondor kirib keladi: oriq-tirriq, ziqna, koʻpchiligi pastkash odamlar. — Oybek, Bolalik

Ayollarni faqat ulugʻ odamlar hurmat qiladi. Ularni faqat pastkash odam xoʻrlaydi. — Gazetadan

2. soʻk. Razil, yaramas.

Shunaqa beburd, pastkashmiding, Neʼmatjon, ilon boʻlib avragan ekansan-ku meni. — A. Muhiddin, Kuyov qochdi