парвосиз
parvosizпарвосиз
сфт. айн. Бепарво.
Парвосиз одам.
Алимардон унинг қўлини парвосизгина қисаркан, яна кинояли бир хаёл кўнглига шарпа солиб ўтди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
Султонали қўрғон остидаги йигитларга кўз қирини ташлаб, уларни ўзидан парвосиз топди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
- Парвосиз қарамоқ Диққат-эътибор, аҳамият бермай, бепарволик, аҳамияцизлик билан қарамоқ. Онахон бу гапга парвосиз қаради, қайтага чеҳраси очилди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар