partav

ot esk. kt. Nur, shuʼla.

Uning [Kumushbibining] koʻz oʻngida joy olgan qoraliklar shu yoqila boshlagan najot shamlari partavi bilan oʻz-oʻzlaridan yoʻqolgandek koʻrinarlar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar