пароксизм

от 1. тиб. Пароксизм (касалликнинг ўқтин-ўқтин тутиб қолиши);

ёʻтал пароксизми;

2. с.т. кит. Бирор ҳис-туйғунинг кучайиб кетиши, авжга чиқиши; қаттиқ ҳаяжонга келиш;

кучли даражада кулги қисташ, кулгидан ўзини тўхтатолмаслик (тўхтатолмай қолиш);

ниҳоятда умидсизланиш.