пармаламоқ

фл. 1. Парма билан тешмоқ.

Ҳайдар унинг [Умаралининг] қаршилигига қарамай, ўрта уйнинг деворини пармалай бошлади. — И. Раҳим, Ихлос

2. с. т. Бурғи билан кавламоқ, бурғиламоқ.

Нефт ва газ қудуқларини пармаламоқ.

3. кўчма Қаттиқ банд қилмоқ, қийнамоқ, азоб бермоқ (ўй-хаёл, гап-сўз ҳақида).

Шу фикр амакининг миясини яшин тезлиги-да пармалаб ўтди. — Ҳ. Ғулом, Замин юлдузлари

Камол чиқмаса-я, деган ўй миясини пармалай бошлади. — Саодат