parhezkor

sft. esk. Hayot lazzatlaridan, aysh-ishrat, maishatdan oʻzini tiyuvchi; taqvodor.

[Mastura:] Ha, nima bu, jayam parhezkor boʻlib ketib, uygacha paranjilik boʻlib qolibsizlarmi? — Hamza, Paranji sirlari