паналамоқ

фл. 1. Назардан, бирор киши ёки нарсадан яширмоқ, беркитмоқ.

Машинани ёмғирдан паналамоқ.

2. Ўзини панага олмоқ, бирор нарса панасига олмоқ, орқасига яширинмоқ.

Бирон тайинли хулосага келолмагач, паналаб, маслаҳатгўйи Азимбойваччанинг қўрғонига жўнади. — С. Аҳмад, Ҳукм

Шербек ёʻғон, учи кавак толни паналаб тўхтади. — С. Анорбоев, Оқсой

Ўрмонни паналаб юриб, немисларга дуч келишди. — Шарқ юлдузи

3. Тўсиб, бекитиб турмоқ.

Маъсумаойни паналаб турган қизча қизил сочидаги бантини шошилтириб тузатди-да, олдинга чиқди. — Н. Сафаров, Танланган асарлар

в shelter, cover

1. panalaw, jasırıw

2. ózin panaǵa alıw, artına jasırınıw

3. jasırıp turıw

anlehnen vt, bedecken vt, verhüllen vt