паҳлавон

от 1. Барваста ва забардаст; жисмоний бақувват, баҳодир.

Паҳлавон ўғлон.

Аҳмаджон у ёқ-бу ёққа борса, ёнида паҳлавон оға-ини, вафодор ёр, садоқатли жўралар ҳамроҳ бўлиб юргандай, ҳеч кимдан ҳайиқмайди, кўнгли тўқ. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди

Ўзи ҳам худди шерга ўхшаган, чиройли паҳлавон йигит экан. — С. Исмоилзода, Темур

2. Ботир, қаҳрамон.

Паҳлавон жангчи.

Бугун яна Нилдан ўтган карвонлар, Девни йиққан паҳлавонлар сўзласин. — А. Шер

Ривоятда айтилишича, шаҳарликлар паҳлавоннинг жасадини топиб, тантана билан дафн этишибди. — Фан ва турмуш

Йигит куйласин, жангда Чин паҳлавон бўлдим, деб. — Ҳ. Пўлат

3. кўчма Забардаст, кучли.

Дўстларим, ҳайратда қолмангиз фақат, Паҳлавон асрга шу гаплар мосдир. Инсон боласига меҳр ила шафқат — Ҳаммага хос эди, бизга ҳам хосдир. — А. Орипов, Йиллар армони