озмоқ
ozmoqозмоқ И
фл. Эти қочиб, озғин тортмоқ; озғинланмоқ, ориқламоқ.
Бир терининг ичида қўй неча бор семириб, неча бор озар. — Мақол
Озган от арғумоқ бўлмас. — Мақол
Умиднинг ёқаси титилиб кетган ўша эски костюми-ю, шимининг таги йиртилиб, ямоқ тушганига, озиб, чаккалари туртиб чиққанига қараб, ҳайрон бўлган бўлса керак. — Мирмуҳсин, Умид
Бу орада у озиб, шундоғам сўлғин юзлари баттар заъфарон бўлиб кетди. — С. Аҳмад, Уфқ
- Ақлдан (ёки эсдан) озмоқ Ширмонхон қимир этмай ўтирар, унинг ифодасиз кўзларига қараб Маҳмуд, ақлдан озиб қолмадими, деб қўрқиб кетди. — С. Зуннунова, ОловЯна қайтиб олдинга ўгирилганимда, ёнимдаги аёлнинг ёʻқлигини кўриб, ақлдан озаёздим ва телбалардек гандираклаб, ҳовли юзида у ёқдан бу ёққа югурганча, уни излай бошладим. — Ёшлик
- Ёʻлдан озмоқ 1. Ёʻлини ёʻқотиб қўймоқ, бошқа ёʻлга кириб кетмоқ, адашмоқ; Мен бола-чақали одам, янглишиб, ёʻлдан озиб, сизга уйланган эканман, никоҳимдан чиқдингиз, мени кутманг. — Ойбек, Танланган асарларЖар чақирилиб, Худо ёʻлидан озган осий Авазга юз дарра буюрдилар. Аваз сураткашникидан жилмай, жон ҳовучлаб ётаверди. — С. Сиёев, Аваз
- Кўнгли (ёки юраги) озмоқ Кўнгли айнимоқ, бехуд, беҳузур бўлмоқ, ўзини нохуш сезмоқ. Юрагим озиб кетди.Отамурод ўзини қўлга олмоқчи, яна олға интилмоқчи бўларди, лекин борган сари кўнгли озиб, кўзи тиниб кетарди. — М. Мансуров, Ёмби
озмоқ ИИ
фл. Тўғри ёʻлдан тоймоқ, адашмоқ.
Кенгаш қилган эл озмас, кенг бичилган тўн тўзмас. — Мақол
Эгри — озади, тўғри — ўзади. — Мақол
Исловотхоналари тараққий топган мамлакатларда адашган қизлар, озган жувонлар кўпинча Фуод афанди тутган ёʻллар билан қўлга туширилар эди — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча