oʻzmoq

fl. 1. Tez yurib yoki yugurib, oldindagi yoki teng ketayotgan kishi yoki narsadan oʻtib ketmoq, uni orqada qoldirmoq.

Ozgina yurgandan keyin, toʻnqatar yayovlardan oʻzdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Bolalardan kichikroqlari chopqillashib, Saodatxondan oʻzib ketishdi. — S. Zunnunova, Yangi direktor

Xolmatning oti chinakam chopgudek boʻlsa, shamoldan tez oʻzadi. — N. Safarov, Olovli izlar

2. koʻchma Biror soha, ish, musobaqa va shu kabilarda boshqalardan oldinda boʻlmoq, gʻolib kelmoq.

Birlashgan oʻzar, birlashmagan toʻzar. — Maqol

Xidir ota hozir yigitlardan oʻzib, hamqishloqlarini izza qilyapti. — Y. Shamsharov, Toshqin