ўзлик
oʻzlikўзлик
от Кишининг ўз шахсияти, табиий ҳолати, вужуди, борлиғи.
Йигит бир он тикилди-да, кўзларини юмди; гўё унинг бутун ўзлигини Гулнор хаёли қучди. — Ойбек, Танланган асарлар
Келди очилур чоғи, ўзлигинг намоён қил. — Ҳамза
Наволарнинг дардли авжи дилларни тилкалар, одамлар эса бу жароҳатдан лаззат топиб, ўзлигини унутар эдилар. — А. Мухтор, Чинор
- Ўзлик нисбати
- Ўзлик олмоши Аниқ (муайян) яккаликни белгиловчи, кишилик олмоши ёки от билан келиб, уни таъкидлаб кўрсатувчи олмош — ўз. Сен ўзинг. Укамнинг ўзи.