ўзлик
oʻzlikўзлик
от Кишининг ўз шахсияти, табиий ҳолати, вужуди, борлиғи.
Йигит бир он тикилди-да, кўзларини юмди; гўё унинг бутун ўзлигини Гулнор хаёли қучди. — Ойбек, Танланган асарлар
Келди очилур чоғи, ўзлигинг намоён қил. — Ҳамза
Наволарнинг дардли авжи дилларни тилкалар, одамлар эса бу жароҳатдан лаззат топиб, ўзлигини унутар эдилар. — А. Мухтор, Чинор
- Ўзлик нисбати
- Ўзлик олмоши Аниқ (муайян) яккаликни белгиловчи, кишилик олмоши ёки от билан келиб, уни таъкидлаб кўрсатувчи олмош — ўз. Сен ўзинг. Укамнинг ўзи.
ЎЗЛИК
Ҳар бир кишининг ўз шахсияти, табиий ҳолати.BENLİK
ЎЗЛИК
ózlik
ўзлик И
Identität f
- ўзликни англаш Selbstbewußtsein n
ўзлик ИИ
линг.
- ўзлик олмоши Reflexivpronomen n
Ўзлик
русчасущность и достоинство личностиинглизчаself, selves, the whole being of a person, taking in account their nature, character, abilitiesфрансузчаidentité, personnalitéарабчаكُنْهٌ, مَاهِيَّةٌ, جَوْهَرٌ