oʻzga

ot 1. Qarindoshlik, tugʻishganlik va shu kabilar jihatdan aloqasi yoʻq odam; begona.

— Demak, Xudoyqul oʻz jigaringiz boʻlgani uchun, oʻzgalardan koʻra koʻproq ezib, uni ogʻir bir ahvolga solishga haqli ekansiz-da? — dedi Elmurod. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Oʻzgaga boqsa koʻzim, koʻr boʻlsin, oqsin gavhari, Kosasi tuproq bila toʻlsin, koʻmilgan yaxshiroq! — Habibiy

2. Soʻzlovchi yoki soʻzlovchi va tinglovchidan boshqa odam.

Oʻzingda yoʻq — oʻzgada yoʻq. — Maqol

Yomon oʻzini bilmas, oʻzgani koʻzga ilmas — Maqol

Kuyov tomondan oriq, daroz, chayir bir xotin bel bogʻladi. Oʻzgalar — yosh-qari hammasi shu ikki ayolning belbogʻiga, etaklariga yopishdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Oʻzingizni biling, oʻzga bilan nima ishingiz bor? — Oybek, Tanlangan asarlar

3. Oʻzi yoki oʻziga mansub boʻlmagan; notanish, yot.

Oʻzga tilda soʻzlashmoq.

Odamzod bir sabab bilan oʻzga yurt, oʻzga shaharlarni ixtiyor etadi. — Mirmuhsin, Meʼmor

4. chiqish kelishigidagi soʻz bilan) (Oʻzi bogʻlanib kelgan soʻz bildirgan shaxs yoki narsadan boshqasiga ishora qiladi; -dan boshqa.

Otabekdan oʻzga farzandimiz boʻlmay orzu-havasimiz, umid-hadafimiz faqat shu Otabekdir. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Bandamiz — taqdirga tan berishdan oʻzga ilojimiz yoʻq. — N. Safarov, Olovli izlar

5. Odatdagidan boshqacha, oʻzgacha.

Bogʻning har burchagida oʻzga bir latofat: ariqlarda suv kumushlanadi, maysalardan uqa tutgan hovuz suv bilan emas, nur bilan toʻlgan kabi jimir-jimir mavjlanadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

6. tlsh. Uchinchi shaxs.