oʻzbilarmon

sft. 1. Hamma narsani oʻzim bilaman, deb oʻylovchi, oʻziga ortiqcha baho beruvchi; manman.

Boshqalarning ishini kamsitishni yaxshi koʻradigan bu oʻzbilarmon odam, bu gal jinday yon berishga majbur boʻldi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Oʻzi bilganicha ish tutadigan, boshqalar fikriga quloq solmaydigan; oʻjar, qaysar.

Mana shu shaddod, oʻzbilarmon qiz ertalabdan beri uyda. — Shuhrat, Shinelli yillar