озаймоқ

фл. 1. Миқдор, ҳажм жиҳатидан камаймоқ, камиб қолмоқ.

Боғда мевалар озайган вақти. Ариқнинг суви озайди.

Суви озайиб қолган самоварнинг жиғиллаши, чой учун қайта дастурхон ёзаётган Рузвоннинг гилам устидаги шип-шип юришигина жимликни бузар эди. — С. Зуннунова, Олов

Кетиб-кетиб озайиб қолган кишилар гуруллаб, ичкари киради. — П. Қодиров, Уч илдиз

2. Кам учрайдиган бўлиб қолмоқ; камаймоқ.

Шундан бери фикри сал ўзгарди чоғи, гарчи аввалгидай девонайи Машраб дейишини қўймаса ҳам, камситишлари озайди. — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса

3. Пасаймоқ, тушмоқ.

Кечга яқин Гулнорнинг руҳи анча енгиллашди, иссиғи озайди. — Ойбек, Танланган асарлар