ўйноқламоқ

фл. 1. Тинч турмай, турли ҳаракатлар қилавермоқ, ўйнаб кетмоқ, ирғишламоқ.

Қўзичоқлар ўйноқлайди.

Қуён боласи ўйноқлаб, оёқларини осмонга отиб югурар эди. — Х. Тўхтабоев, Шошқалоқ

Балиқ Гоҳ ўйноқлар, гоҳ орқаси билан ётар, билтангларди. — Ж. Шарипов, Хоразм

Оқ-той анчадан буён яйдов юргани учун, арава шотиси остига асти рўпара келмай, ўйноқлаб кетаверди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

2. кўчма Шўх ҳаракат қилмоқ, ўйнамоқ.

Шеърда Чирчиқ дарёсининг ўйноқлаб оқиши, табиат манзарасининг тасвири ортиқча. — Э. Охунова, Пахтазор куйлари

3. айн. Ўйнамоқ 12.

Бирдан кўк томирлари ўйноқлаб чиққан Бектемир ака кўз олдига келди. — А. Мухтор, Чинор

1. oynaqlaw, sekirip-sekirip júriw, ırgıp-ırgıp shabıw

2. авıс. oynaw, oynaqshıw, sekeńlew

3. қ. ўйнамоқ 12