oymoma

ot s. t. Oy.

Mahvash yana oymoma siymosida paydo boʻldi-yu, asta-sekin yulduzlar misolida jimir-jimir qilib, uzoqlashib ketdi. — T. Ashurov, Oq ot

Unga koʻksin tutdi, nurga koʻmib, Tunlari — oymoma, kunlari — quyosh. — X. Davron, Qaqnus