ўймакор
oʻymakorўймакор
от 1. Тахта, ганч, мармар ва шу кабиларга ўйиб, гул, нақш ишловчи уста.
Бу [эшик ]қалин, бақувват тахталардан ясалган бўлиб, моҳир ўймакорлар безаган, уста бўёқчилар нақш берганди. — С. Юнусов, Кутилмаган хазина
2. Ўйиб, зарб қилиб ишланган; ўйма.
Олтин қуббачалар, ўймакор гуллар билан безанган эшикни очиб, кичикроқ, лекин серҳашам бир хонага кирди. — Ойбек, Навоий
Унинг [Абдулла Болтаевнинг] қўли билан қилинган ўймакор нақшлар эскизи 1937 йили Парижда очилган санъат виставкасида ҳам юксак баҳо олди. — С. Қодиров, Қирқ китобнинг тўрт саҳифаси
Табақалари кенг, очиқ турган ўймакор шамшод дарвоза Ҳасан овчини қаърига тортиб, ютиб юбормоқчидай. — Ш. Тошматов, Эрк қуши