oʻyiq

sft. Oʻyilgan joy; chuqurlik.

Ana shu oʻyiqning oxiriga yetib, bir toʻda yovvoyi choʻchqaga duch keldim. Sh. — Xolmirzayev. Yoʻllar, yoʻldoshlar

Gʻorondara — gʻorlar darasi maʼnosida boʻlib, bu yerda qadimiy oʻyiqlar juda serob edi. — S. Karomatov, Oltin qum