oʻyinchoq

ot 1. Bolalarning oʻynashi, ovunishi uchun xizmat qiladigan narsa yoki buyum.

Oʻyinchoq sotib olmoq. Oʻyinchoq mashina:

Buvasi unga dadasiga oʻxshab qoʻgʻirchoqlar, oʻyinchoqlar, har xil hayvonlarning rasmi solingan kitoblar olib kelib bermasdi. — S. Anorboyev, Oqsoy

Chiqarmang qurol, oqmasin qonlar. Kitob, oʻyinchoq bering bizlarga! — I. Muslim

2. koʻchma Birovning koʻngil ochish vositasi; ermak.

Tashlandiq bu qizingiz, qoʻlma-qoʻl yuruvchi bu oʻyinchoq qizingiz kim-u, sizdek bir mehribon onani qon yigʻlatgan kim? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Kimlarning sof hayoti Qoʻlda oʻyinchoq. — Gʻayratiy

3. koʻchma Birovning xohshini soʻzsiz, koʻr-koʻrona bajaruvchi, itoatgoʻy; qoʻgʻirchoq.

Moʻgʻullar va ularning qoʻlida oʻyinchoq boʻlgan amir Burhoniddin tashvishga tushib, bu dahshatli xalq qoʻzgʻolonini bostirish harakatiga tushib qoldilar. — M. Osim, Mahmud Torobiy