oʻydim-chuqur

sft. ayn. Oʻnqir-choʻnqir.

Gʻulomjon allaqachon qishloqdan chiqib, oʻydim-chuqur shahar yoʻlida yolgʻiz borar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Trevoga eʼlon qilinishi bilan, soldatlar daraxt panalariga, oʻydim-chuqur joylarga oʻzlarini oldilar, butun kolonna yerga yotdi. — I. Rahim, Chin muhabbat

Mana shu kuchlarning uzoq muddat harakat qilishi natijasida togʻlar yemirildi. Daralar, jarliklar, oʻydim-chuqurlar paydo boʻldi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar