oxund
охундoxund
ot 1. Oʻqimishli, ilmli kishi; mulla, domla.
Momoning mursagi oxun yigitning qoʻlida ketdi. — Yoshlik
2. Oʻqimishli, ilmli kishilar ismiga qoʻshib aytiladigan soʻz.
Yusufbek hoji bilan qutidor Solihbek oxunning Koʻkaldosh hujrasiga mehmon boʻlib ketganlar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
3. Xitoy musulmonlari orasida mudarrislarga, imomlarga nisbatan keng tarqalgan nom.
4. s. t. Xalq ichida uygʻurlarga, qashqarliklarga qoʻyilgan laqab.