ўхчимоқ

фл. Кўнгил айниб ёʻталгансимон, ғайриихтиёрий товуш чиқармоқ; қусмоқ.

Салимбойвачча қоронғида дарахтни қучоқлаб, узоқ ўхчиди. — Ойбек, Танланган асарлар

Донни кўришим билан яна кўз олдимдан қизил доғлар ўта бошлади, кўнглим беҳузур бўлиб, ўхчий бошладим. — Ҳ. Турсунқулов, Ҳаётим қиссаси

lıq-lıq tiyiw, loģıw, loqsıw, qusıw, qaytarıw