овутмоқ

фл. 1. Йиғидан тўхтатмоқ.

Нафиса сукут ичра йиғлаётган гўдакни овутишга киришди. — Мирмуҳсин, Топилган ҳусн

2. Тасалли бериб юпатмоқ, овунтирмоқ.

Нега Асроранинг олдига кирмадим, нега икки оғиз илиқ сўз билан уни овутмадим, деб ўзини ўзи койиди. — С. Аҳмад, Уфқ

— Кўпи кетиб, ози қолди, — овутди уни Усмонжон, — ҳеч нарса эмас, бу қийинчиликлар ўтиб кетади. — С. Зуннунова, Олов